09-28-2008, 02:48 PM
’Kızgınım
Hem sana, hem hayata!
Bi sana inandım, bi de
Kahrolası hayata!
Lanet ettim defalarca
Seni benden çalan dostlara
Lanet ettim SANA!
İnandın ya yalanlarına!
Hadi sen kıydın diyelim
Ben kıyabilir miyim sana?
Ben yalan dünyanın ;
Yalan insanı olamam ki..!
Kıyayım taze bi sevdaya..
Ben artık sen olamam ki aşkım
Hala yaşıyo olayım
Şu yalan dünyada!!
LANET OLSUN SEWMİŞTİM!’
’En çok bu şiiri yazmak istemedim
Gözyaşlarım şahit…
Hep gecenin gelmesini bekledim
Ay, hayalini bırakıyordu baş ucuma!
Sensizken, anıların yoldaş oluyordu bana
Hayaline akıyordu gözyaşım…
Ağlıyordum, ama nedenini bilmeden
Sensizliğe dayanamıyordum!
Belki de buydu sebebi…
Sensizlik, sessizlik demekti biliyor musun?
Canımı acıtıyordu,
Hayalin de olmasa!
Gecelerce bi seni düşündüm
Bi de ölümü…
Ölürsem, bitecek miydi bu azap?
Eğer sensiz yaşarsam
Hani şu yalan hayatı..?
Bitecek miydi insanlığa duyduğum nefret?
Bitecek miydi aşka olan tutkunluğum?
Biliyor musun en sevdiğim YALAN sendin…
Bunu bile bile yaşadım seni!
Kaybedecek hiçbir şeyim yoktu ki…
Sen de bunu bile bile tükettin beni!
Söyleyecek hiç bi sözüm yok
Geç de olsa öğrendiğim tek şey;
Sen şu satırlara haykırdığım kelimelere bile
DEĞMEZMİŞSİN!’
’QURUR & AŞK
Ayrılığın aylar sonrası
Ne istediğimi sordum kendime..
O qün çekip qitmene izin verdiği için
Pişmanlık duyan yüreğime..?
Bitmesini qerçekten istiyoomuydum¿
‘Evet’ ,binlerce kez EVET diorum !
SoNra gözlerin qeliyo aklıma
Sensiz yaşayamaz bu can…
Biliyorum…
Neden diorum kendime,,
Bunu istemek bile canımı acıtırken
NeDen¿
Qurur…
Sen biLir misin,,
Her şey güsel qiderqn,
Bi zmnLar sewqiyi qördüün göslerde,
Ayrılığın yakın olduğunu hissetmenin acısını…
Sen biLir misin,,
Bi qün onun yokluğuyla yaşayacağını biLe biLe
Oyuna dwm etmeyi…
Gittiğinde zaman durdu sanmıştım…
Bitmesini istemiştim belki,
Bi kelimeyle ölmeyi…
Yine de canımı acıtıyordu bitirmek…
İlkti…
Belki,,belki de bu yüzden söyleyemedim,
Hissettiremedim sewqimi…
Ona bakarken içimin gittiğini gösteremedim
Bilseydi belki,,beni anlayabilseydi…
İkimiz de bu ne idüğü belirsiz ;
Acıya katlanmak zorunda kalmazdık…
Ama ne ben söyleyebildim,ne o anlayabildi beni…
Ne kadar yansa da canım,,
We kendime bu qerçeği söylememek için
Köşe bucak kaçsam da bana werilmiş bu rolden…
BiLiyorum ‘AŞK’ bitti
’GURUR’ ,, ‘AŞK’ı bitirdi…
Hem sana, hem hayata!
Bi sana inandım, bi de
Kahrolası hayata!
Lanet ettim defalarca
Seni benden çalan dostlara
Lanet ettim SANA!
İnandın ya yalanlarına!
Hadi sen kıydın diyelim
Ben kıyabilir miyim sana?
Ben yalan dünyanın ;
Yalan insanı olamam ki..!
Kıyayım taze bi sevdaya..
Ben artık sen olamam ki aşkım
Hala yaşıyo olayım
Şu yalan dünyada!!
LANET OLSUN SEWMİŞTİM!’
’En çok bu şiiri yazmak istemedim
Gözyaşlarım şahit…
Hep gecenin gelmesini bekledim
Ay, hayalini bırakıyordu baş ucuma!
Sensizken, anıların yoldaş oluyordu bana
Hayaline akıyordu gözyaşım…
Ağlıyordum, ama nedenini bilmeden
Sensizliğe dayanamıyordum!
Belki de buydu sebebi…
Sensizlik, sessizlik demekti biliyor musun?
Canımı acıtıyordu,
Hayalin de olmasa!
Gecelerce bi seni düşündüm
Bi de ölümü…
Ölürsem, bitecek miydi bu azap?
Eğer sensiz yaşarsam
Hani şu yalan hayatı..?
Bitecek miydi insanlığa duyduğum nefret?
Bitecek miydi aşka olan tutkunluğum?
Biliyor musun en sevdiğim YALAN sendin…
Bunu bile bile yaşadım seni!
Kaybedecek hiçbir şeyim yoktu ki…
Sen de bunu bile bile tükettin beni!
Söyleyecek hiç bi sözüm yok
Geç de olsa öğrendiğim tek şey;
Sen şu satırlara haykırdığım kelimelere bile
DEĞMEZMİŞSİN!’
’QURUR & AŞK
Ayrılığın aylar sonrası
Ne istediğimi sordum kendime..
O qün çekip qitmene izin verdiği için
Pişmanlık duyan yüreğime..?
Bitmesini qerçekten istiyoomuydum¿
‘Evet’ ,binlerce kez EVET diorum !
SoNra gözlerin qeliyo aklıma
Sensiz yaşayamaz bu can…
Biliyorum…
Neden diorum kendime,,
Bunu istemek bile canımı acıtırken
NeDen¿
Qurur…
Sen biLir misin,,
Her şey güsel qiderqn,
Bi zmnLar sewqiyi qördüün göslerde,
Ayrılığın yakın olduğunu hissetmenin acısını…
Sen biLir misin,,
Bi qün onun yokluğuyla yaşayacağını biLe biLe
Oyuna dwm etmeyi…
Gittiğinde zaman durdu sanmıştım…
Bitmesini istemiştim belki,
Bi kelimeyle ölmeyi…
Yine de canımı acıtıyordu bitirmek…
İlkti…
Belki,,belki de bu yüzden söyleyemedim,
Hissettiremedim sewqimi…
Ona bakarken içimin gittiğini gösteremedim
Bilseydi belki,,beni anlayabilseydi…
İkimiz de bu ne idüğü belirsiz ;
Acıya katlanmak zorunda kalmazdık…
Ama ne ben söyleyebildim,ne o anlayabildi beni…
Ne kadar yansa da canım,,
We kendime bu qerçeği söylememek için
Köşe bucak kaçsam da bana werilmiş bu rolden…
BiLiyorum ‘AŞK’ bitti
’GURUR’ ,, ‘AŞK’ı bitirdi…
